Verantwoordelijk

Wie is er verantwoordelijk voor de wereld? Als je in het bedrijfsleven vraagt wie ergens verantwoordelijk voor is dan mag nooit het antwoord iedereen zijn of zelfs meerdere personen, omdat dan iedereen naar de anderen zal wijzen. Niemand voelt zich verantwoordelijk voor onze leefomgeving en dus putten we haar uit. Maar eigenlijk zijn we allemaal verantwoordelijk binnen de mogelijkheden van een ieder. Ik wacht af totdat de buren, de overheid,… is afwijzen van de eigen verantwoordelijkheid. En noblesse oblige. Meer talenten, meer inkomen, neem dan ook meer verantwoordelijkheid. Momenteel geldt het tegenovergestelde, hoe meer inkomen hoe meer mensen zonder enige gene vervuilen. Ze leggen de rekening bij toekomstige generaties en mensen in verre landen. Is dat eerlijk?

Onlangs heb ik weer drie bijzondere boeken gelezen:

  • De verborgen impact van Babette Porcelijn – heel praktisch wordt gekeken naar welke impact onze consumptie heeft. Spullen staat op de eerst plaats en vlees op de tweede. Maar ga je vliegen of rijdt je veel auto dan kan het zo maar zijn dat jouw impact vooral daar zit.
  • Ware winst, de gemene-goed-economie als wegwijzer door Christian Felber – hier lezen we over een alternatief voor het BNP denken. Alternatieven voor de economie en de politiek. Ik ben enthousiast, maar zoek nog naar de mogelijkheden om aan te sluiten.
  • Terra Reversa, de transitie naar rechtvaardige duurzaamheid van Peter Tom Jones & Vicky De Meyere – Een dikke pil over milieu- en klimaatbeleid, onderbouwd met tal van verwijzingen naar wetenschappelijke uitgaven. Een mooie zin uit het begin ‘… (ecologisch) optimisme een morele plicht’. En ‘Omdat de diverse secundaire voordelen  (werkgelegenheid, energie-autonomie en gezondheid) relatief snel en lokaal voelbaar zijn, is een stringent klimaatbeleid een economisch rationele keuze, ongeacht of ook andere landen inspanningen leveren om de uitstoot terug te dringen’.

En voortbordurend op de laatste zin. Wellicht voelt duurzaam handelen als vervelend of moeilijk, maar dat komt door de manier waarop we hebben leren kijken. We werken ons drie slagen in de ronde om vervolgens bij te komen tijdens 2 weken vakantie in een ver land. Is het een optie om minder hard te werken en hier en nu te genieten?

Als de sociale dieren die we zijn, zijn we allemaal gevoelig voor peer pressure. Op het moment dat voldoende mensen andere keuzes maken en kiezen voor schoon en gezond gaat de peer pressure in het voordeel van de planeet werken en dat is hard nodig.

Laten we wat ons dierbaar is beschermen en niet meer nemen dan ons eerlijk aarde aandeel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *